🔥جشنِ آذرگان در روزِ آذر از ماهِ آذر به گاهشماریِ یزدگردی و سومِ آذر‌ماه به گاهشماریِ کنونی جشن گرفته می‌شود.

🔥آذر، به چمِ آتش، نمادِ اشه‌ی هرمزدی است و تنها ماده‌ای است که آلودگی به خود نگیرد و هماره روی به بالا دارد و خود سوزد و دیگرها را گرما و فروغ ‌بخشد.

🔥آتش آخشیجی مینوی است که به سه آخشیجِ گیتیایی دیگر، آب، هوا و خاک، جان ‌بخشد. آتش آن‌چنان پاک و آسمانی است که آن را از گونه‌ی اندیشه و خرد ‌دانند و ارج ‌گذارند.
جشنِ آذرگان خجسته باد!

🔥واژه آذر که آتش معنی می دهد یکی از چهار آخشیج و از عناصر پاک کننده، روشنایی بخش، گرما بخش، انرژی زا و زندگی بخش در نزد زرتشتیان است.

ایرانیان حتی پیش از اشوزرتشت نیز همواره آتش را گرامی داشته و آن را نماد روشنایی و گرما می دانند. چون پرستش سو (قبلۀ) زرتشتیان، روشنایی است، به همین دلیل برای نیایش ها و ستایشِ اهورامزدا، به آتشکده یا مکانی که روشنایی وجود دارد یا بسوی خورشید روی می آورند.

در گاه شماری زرتشتیان، روز نهم از هر ماه، آذر نام دارد. هر سال در ماه آذر هنگامی که روز آذر نیز فرا می رسد آن را به نام آذرگان جشن می گیرند. در گاهشمار امروزی بدلیل اینکه همه ماه ها ۳۰ روزه نیستند و شش ماه نخست سال ۳۱ روزه هستند، جشن آذرگان برابر با hashtag#سوم آذر میشود.

زرتشتیان در این جشن، اغلب با لباس آراسته و تمیز به آتشکده و آدریان می روند، نیایش های روزانه خود را انجام می دهند و سپس با همکاری موبد و با سرایشِ آتش نیایش که بخشی از خرده اوستا و در گرامی داشت آذر است، جشن آذرگان را گرامی می دارند.