نکاتی چند از بنیان‌گذار برند هاکوپیان

سومبات هاکوپیان، بنیان‌گذار برند هاکوپیان، در تاریخ 4 دی 1402 خلاصه ای از تجارب 50 ساله خود را با دانشجویان دانشگاه تهران در میان گذاشتند که چکیده آن به شرح ذیل است:

◾ هدف‌محور باشید، نه پول‌محور. موفقیت از رسیدن به اهداف و ارزش‌های خود آغاز می‌شود.
◾ در زمینه‌ای که متخصص هستید، کسب و کار راه‌اندازی کنید. تخصص و حرفه‌ای بودن، کلید موفقیت است.
◾ راه‌اندازی کسب و کار فرایندی تدریجی است. صبر و حرکت در مسیر درست، اساس موفقیت را می‌سازد.
◾ دنیای کسب و کار دنیای تغییر و تحول است. همیشه آماده تغییر بوده و یادگیری را متوقف نکنید.
◾ وقتی کسب و کار به تخصص تبدیل شد، آن را سیستم‌سازی کنید تا بدون دخالت مستمر شما، به رشد خود ادامه دهد.
◾ صداقت، شرط لازم برای موفقیت در هر کسب و کار است. به مشتریان احترام بگذارید و با آنها صادق باشید.
◾ مشتری‌محور باشید و با شناخت عمیق از مشتریان شروع به راه‌اندازی کنید.
◾ به مشتریان خود عشق و احساس بفروشید. ایجاد روابط معنی‌دار با مشتریان، قدم نخستین به سوی موفقیت است.
◾ دنیا در حال تغییر است. برای موفقیت، باید با دینامیک‌های این دنیا همگام شوید.

www.hacoupian.net

ویکتور هوگو

اندیشه ها همیشه باید
به سوی آینده پیش رود
اگر خدا میخواست که انسان
به گذشته بازگردد
و راه و رسم گذشتگان را پیش بگیرد
یک چشم پشت سر او میگذاشت...!
ویکتور هوگو

Happy New Year 2024

From the bottom of my heart I congratulate you with the coming New Year!

I wish you all the best, bright and beautiful!

May the most cherished wishes come true!

May the New Year 2024 be the brightest, most successful and happy!

Best regards

چه کسی نردبان مرا برداشته است؟

مولانا غزل جالبی دارد که شاید تا به حال کمتر به آن توجه شده:
گفتم که بنما نردبان، تا بر رَوَم بر آسمان
گفتا سر تو نردبان، سر را درآور زیر پا
چون پای خود بر سر نهی، پا بر سر اختر نهی
چون تو هوا را بشکنی، پا بر هوا نه، هین بیا

بوسعید هم مضمون مشابهی دارد: «سعادت بر زِبَرِ سَرِ تست. زیرِ قدم نِه تا دست بر سعادت رسد.» ترجمه امروزی این می شود که رستگاری بالای سر توست. سرت را زیر پایت بگذار تا دستت به رستگاری برسد.
بوسعید و مولانا هر دو باور دارند که آسمان (=رستگاری) فراتر از ماست و برای رسیدن به آن نیازمند نردبانیم. هر دو باور دارند که این نردبان، سرِ ما است. یعنی خودِ ما. از خودمان باید بالا برویم تا دستمان به دامان آسمان برسد. نردبانی بیرون از ما نیست. خودمان را باید نردبان کنیم. البته کاری در این عالَم سخت‌تر از پا بر سرِ خود گذاشتن نیست.

چه کسی نردبان مرا برداشته است؟ از بوسعید تا سیمون وی
صدیق قطبی؛ نویسنده معاصر ایرانی (با اندکی تلخیص و تصرف)